جان شیرین را به صد تلخی سپردم عاقبت

وه! چه عمرست این که در هجر تو بردم عاقبت؟

گر شکایت داشتی از ناله و درد سری

رفتم و درد سر از کوی تو بردم عاقبت

بر لب آمد جان و بر دل حسرت تیغت بماند