ور نه شکلی این چنین در نقش آب و گل کجاست؟

ای که می پرسی ز من کان ماه را منزل کجاست؟

منزل او در دل ست، اما ندانم دل کجاست

جان پاک ست آن پری رخسار، از سر تا قدم

ناصحا عقل از مقیمان سر کویش مخواه

ما همه دیوانه ایم، اینجا کسی عاقل کجاست؟

آرزوی ساقی و پیر مغان دارم بسی