آری، آری، گوهر مقصود بر ساحل کجاست؟

روزگاری شد که از فکر جهان در محنتم

یا رب! آن روزی که بودم از جهان فارغ کجاست؟

نیست لعل او برون از چشم گوهربار من

چون هلالی حاصل ما درد عشق آمد، بلی

عشق بازان را هوای زهد بی حاصل کجاست؟