سوخت از درد جدایی دل به امید وصال

چابک صیدافکن مردم شکار من کجاست؟

نیست یک ساعت قرار این جان بی آرام را

یا رب آن آرام جان بی قرار من کجاست؟

مرهم داغ دل امیدوار من کجاست؟

روزگاری شد که دور افتاده ام آخر بپرس

کان سیه روز پریشان روزگار من کجاست؟