کان سیه روز پریشان روزگار من کجاست؟

سوخت از درد جدایی دل به امید وصال

مرهم داغ دل امیدوار من کجاست؟

روزگاری شد که دور افتاده ام آخر بپرس

بود عمری بر سر کویت هلالی خاک ره

رفت بر باد و نگفتی خاک سار من کجاست؟