به آه حسرت و اشک ندامتی برخاست

سمند عشق به هر منزلی که جولان کرد

غبار فتنه ز گرد ملامتی برخاست

مقیم کوی تو چون در حریم کعبه نشست

دلم به راه ملامت افتاد و این عجب ست

عجب تر آن که ز کوی سلامتی برخاست

به راه عشق هلالی فتاده بود ز پا