پرسشی می کن که بیمار و خراب افتاده است

ظاهرست از حلقه ای زلف و ماه عارضت

در میان سایه هر جا آفتاب افتاده است

چون طبیب عاشقانی گه گه این دل خسته را

چون هلالی را به خاک آستانش دید گفت

این گدا را بین که بس عالیجناب افتاده است