یا رب! ترحمی که ز سنگ جفای چرخ

دارم شبی که دوزخ از آن علامت ست

از روز من مپرس که آن خود قیامت ست

ما دل شکسته ایم و ز هر سو ملامت ست

بر آستان عشق سر ما بلند شد

وین سربلندی از قد آن سروقامت ست