چون یار من پری ست ز مردم نهان خوش ست

چون نیست خوش دل از تن زارم سگ درش

سگ بهتر از کسی که به این استخوان خوش ست

خوش نیست چشم مردم بیگانه جای یار

از درد ناله کردم و درمان من نکرد

گویا دلش به درد من ناتوان خوش ست

سلطان ملک هستی باشد خیال دوست