طبیب، گو به علاج مریض عشق مکوش

که زیر سایه او طالعم همایون ست

کنون که با توام ای کاش دشمنان مرا

خبر دهند که لیلی به کام مجنون ست

که کار او دگر و کار او دگرگون ست

هلالی از دهن و قامتش حکایت کن

که این علامت ادراک طبع موزون ست