غالبا امشب ز درد عشق گردون می گریست

سیل در هامون، صدا در کوه، می دانی چه بود؟

از غم من کوه می نالید و هامون می گریست

چیست دامان سپهر امروز پرخون از شفق؟

بر رخ زردم ببین خط های اشک سرخ را

این نشانی هاست که امشب چشم من خون می گریست

شب که می خواندی هلالی را و می راندی به ناز