دانستم از ادای سخن کز زبان کیست

ای دل ز تیر ابروی پرفتنه اش منال

تو تیر را ببین و مگو کز کمان کیست؟

دشنام ها که از تو رساندند قاصدان

گر افگنند پیش سگت بعد کشتنم

داند ز بوی درد که این استخوان کیست

افسانه شد حدیث من آخر شبی بپرس