داند ز بوی درد که این استخوان کیست

دشنام ها که از تو رساندند قاصدان

دانستم از ادای سخن کز زبان کیست

گر افگنند پیش سگت بعد کشتنم

افسانه شد حدیث من آخر شبی بپرس

کین گفتگو که می گذرد داستان کیست؟

از آه گرم سوخت هلالی و کس نگفت