بس که سودای تو دارم غم خود نیست مرا

قصه ما و تو از لیلی و مجنون کم نیست

گر طبیبان ز پی داغ تو مرهم سازند

کی گذاریم که آن داغ کم از مرهم نیست

گر ازین پیش غمی بود کنون آن هم نیست

من که امروز هلاک دم جان بخش تو ام

دم عیسی چه کنم؟ چون دم او این دم نیست