دیدم که ز سودای تو پرخون جگری داشت

در مجلس اگر او نظری با دگری داشت

دانند حریفان که در آن هم نظری داشت

هر لاله که با داغ دل از خاک بر آمد

امروز سر زلف تو آشفته چرا بود؟

گویا ز پریشانی دل ها خبری داشت

فریاد که رفت از سرم آن سرو که عمری