شد سیل سرشکم سبب طعنه مردم

جور تو کرم بود و جفای تو کرامت

امروز مرا درین شهر حال غریبی ست

نی رای سفر کردن و نی روی اقامت

توفان بلا دارم و دریای ملامت

«قد قامت» و فریاد موذن نکند گوش

آن کس که به فریاد بود زان قد و قامت