تا توانم نروم جای دگر از کویت

اگر از آمدنم رنجه نگردد خویت

هر دم از دیده قدم سازم و آیم سویت

گر بدانم که توان بر سر کویت بودن

سر من خاک رهت باد که شاید روزی

بر سر من سایه کند سرو قد دل جویت

یا مرا زار بکش یا مرو از پیش نظر