تن چون موی را خواهم به گیسوی تو پیوستن

چه غم گر در سرم شوری ست از سودای گیسویت؟

سر صد همچو من بادا فدای هر سر مویت

بدین تقریب خود را خواهم افگندن به پهلویت

به روی خوبت از روزی که خط بندگی دادم

ز غم های جهان آزادم ای من بنده رویت