بدین تقریب خود را خواهم افگندن به پهلویت

چه غم گر در سرم شوری ست از سودای گیسویت؟

سر صد همچو من بادا فدای هر سر مویت

تن چون موی را خواهم به گیسوی تو پیوستن

به روی خوبت از روزی که خط بندگی دادم

ز غم های جهان آزادم ای من بنده رویت

به دور لاله و گل چون به گل گشت چمن رفتی