خجل شد آن یک از رنگ تو و آن دگر از بویت

به روی خوبت از روزی که خط بندگی دادم

ز غم های جهان آزادم ای من بنده رویت

به دور لاله و گل چون به گل گشت چمن رفتی

از آن رو بر سر کویت قدم کردم ز فرق سر

که می خواهم نگردد پایمال من سر کویت

خدا را چون به پایت سر نهم رخ بر متاب از من