بیار می، که یکی صد هزار شد باعث

مرا به باده نه باغ و بهار شد باعث

بهار و باغ چه باشد؟ که یار شد باعث

رسیده بود گل، آن سرو هم به باغ آمد

نبود ناله مرغ چمن ز جلوه گل

لطافت رخ آن گل عذار شد باعث

اگر به می کده رفتیم عذر ما بپذیر