که باده خوردن ما را خمار شد باعث

نبود ناله مرغ چمن ز جلوه گل

لطافت رخ آن گل عذار شد باعث

اگر به می کده رفتیم عذر ما بپذیر

اگر ز کوی تو رفتیم اختیار نبود

فغان و ناله بی اختیار شد باعث

گر از تو یک دو سه روزی جدا شدیم مرنج