ما را به فیض عالم بالا چه احتیاج؟

تا کی به ناز رفتن و گفتن که جان بده؟

جان می دهم، بیا، به تقاضا چه احتیاج؟

چون ما فرح ز سایه قصر تو یافتیم

واعظ ملامت تو به بانگ بلند چیست؟

آهسته باش این همه غوغا چه احتیاج؟

تا چند بهر سود و زیان دردسر کشیم؟