شرط آن بود که جز ره آن شیوه نسپریم

بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم

کز بهر جرعه ای همه محتاج این دریم

روز نخست چون دم رندی زدیم و عشق

جایی که تخت و مسند جم می رود به باد

گر غم خوریم خوش نبود به که می خوریم

تا بو که دست در کمر او توان زدن