دل مدهوش هلالی، که ز پا افتادست

آه ازین ناز! درین شهر چه غوغا افتد؟

آن که انداخت درین آتش سوزان ما را

دل ما بود، که آتش به دل ما افتد؟

کاش در جلوه گه آن بت رعنا افتد