خطاست پیش رخش سوی نو خطان دیدن

در آفتاب ز روی هوس نمی نگرد

دلم به سینه صد چاک مشکل آید باز

که مرغ رفته به سوی قفس نمی نگرد

کسی به موسم گل خار و خس نمی نگرد

گذشت و سوی هلالی ندید و رحم نکرد

چه طالع ست که هرگز به کس نمی نگرد؟