گر دل آزرده را جز داغ او مرهم نهم

گریه من سنگ را در ناله زار آورد

عالمی در گریه است از ناله جان سوز من

نوحه ای کز درد خیزد گریه بسیار آورد

بر دل آن مرحم شود داغی که آزار آورد

هر که ابروی تو دید و مایل محراب شد

زود باشد کز خجالت رو به دیوار آورد