حد کس نیست هلالی که شود همره ما

سبزه بینی که مرا بر سد مرقد باشد

گفتمش دل به خم زلف تو در قید بماند

گفت دیوانه همان به که مقید باشد

زان که این مرحله را محنت بی حد باشد