دلم زارست، ازان این ناله های زار پیدا شد

به کنج عافیت می خواستم کز فتنه بگریزم

بلای عشق ناگه از در و دیوار پیدا شد

جگر خون ست، ازان این گریه خونین پدید آمد

نمی خواهم که خورشید جمالش جلوه گر گردد

در آن منزل که روزی سایه اغیار پیدا شد

عزیزان را ز سودای کسی آشفته می بینم