غم خانه ای که داشتم، آن هم خراب شد

افروخت رنگت از می و دل ها کباب شد

روی تو ماه بود و کنون آفتاب شد

گفتم به دور عشق تو سازم سرای عیش

این آه گرم بی سببی نیست دم به دم

یا سینه سوخت، یا دل سوزان کباب شد

ناصح زبان گشاد که تسکین دهد مرا