ور نمی آید، به درد انتظارم می کشد

گر برون می آید، آن بی رحم زارم می کشد

گر، معاذالله، نباشد دولت دیدار او

محنت هجران به اندک روزگارم می کشد

ای که گویی بر سر آن کوی خواهی کشته شد