صاحب دلی که یافت سررشته مراد

کو دامنم گرفته، به سوی تو می کشد

دانی چرا به دامنت آویخته دلم؟

خود را به این بهانه به کوی تو می کشد

سررشته اش به حلقه موی تو می کشد

فارغ ز بوی غالیه جعد سنبلم

خاطر به جعد غالیه بوی تو می کشد