از سیل فراق تو به یک بار نگون شد

کردیم به امید وفا صبر ولیکن

هرچند که کردیم جفای تو فزون شد

هر قصر امیدی که بر افراخته بودیم

در عشق تو گویند بشد کار هلالی

کاری که مراد دل او بود کنون شد