عالم همه غم دان و غم او مخور ای دل

بی غم نکند باور و بی درد نداند

خونین جگری، کز غم هجران تو گرید

از دیده به هر چشم زدن خون بچکاند

می خور، که تو را از غم عالم برهاند

مردم لب جو سرو نشانند و دل ما

خواهد که تو رت بیند و در دیده نشاند