مکن، ای دل هوس گوشه آن چشم، بترس

فتنه هایی که نهان بود عیان ساخته اند

بر گمانی دهنت ساخته اند اهل یقین

چون یقین نیست، ضرورت، به گمان ساخته اند

زان بلاها که در آن گوشه نهان ساخته اند

گر مرا نام و نشان نیست، هلالی چه عجب؟

عاشقان را همه بی نام و نشان ساخته اند