به روز هجر، هلالی ز روزگار چه نالی؟

ز مستی یی که تو داری به جز خمار نماند

بسی نماند که خاکم زنند باد فراقت

روان بگردد و زان گرد و هم غبار نماند

معین ست که این روز و روزگار نماند