چه هر دم به ناز افگنی چین بر ابرو؟

که گردش به روی زمین هم نماند

نشسته به خون مردم چشم، دانم

که در خانه مردم نشین هم نماند

مناز، ای بت چین، که چین هم نماند

گر افتاده خاکساری بمیرد

سهی قامت نازنین هم نماند