یار بدخوست، هلالی طمع خام مکن

تا دم از عشق تو هر خانه خرابی نزند

با همه مشک فشانی نتواند سنبل

که خم زلف تو را بیند و تابی نزند

با حذر باش، که شمشیر عتابی نزند