کان جگر خسته، که بیمار تو باشد چه کند؟

قصد جان و دل یاران بود اندیشه تو

بی دلی کر دل و جان یا تو باشد چه کند؟

ای طبیب دل بیمار، بگو، بهر خدا

گوش بر گفته احباب توان کرد ولی

هر که را گوش به گفتار تو باشد چه کند؟

می کند بی تو هلالی همه شب ناله زار