صد سخن گویند و از یاد منش غافل کنند

فتنه است آن چشم و او را خواب مستی لایق ست

مردم بد مست را آن به که لایعقل کنند

گر به عمری گوید از من با رقیبان یک سخن

آن مه، از روی کرم، سوی هلالی مایل ست

آه! اگر اغیار سوی دیگرش مایل کنند