بر آستان وفا سر نهاده ام عمری

میان آتش و آبم، ز من کناره کنند

ز اشک و چهره زردم اگر نی اند آگاه

شبی تفحص آن از مه و ستاره کنند

که در حساب سگانش مرا شماره کنند

ز تیغ طعنه به یک بار نیم کشته شدم

نعوذ بالله! اگر طعن من دوباره کنند