گر تو آن طلعت فرخ بنمایی روزی

تو برون آی، که این جمله پراگنده شوند

هیچ ذوقی به ازین نیست که، از غایت شوق

چشم من گرید و لب های تو در خنده شود

تیره روزان همه با طالع فرخنده شوند

اگر این ست، هلالی، شرف پایه عشق

همه کس طالب این دولت پاینده شوند