یک ذره مانده بود ز من در شب فراق

آن خیل بی شمار که داند که چند بود؟

بستم به طره تو دل و رستم از غمت

آری، علاج عاشق بیچاره بند بود

آن ذره هم بر آتش هجران سپند بود

جان با سگان دوست، هلالی سپرد و رفت

این شیوه گر پسند، و گر ناپسند بود