شیری که تو خوردی مگر از ریشه جان بود؟

شیرین دهنا! این همه شیرین نتوان بود

این حسن چه حسن ست که از پرده عیان ساخت؟

نقشی که پس پرده تقدیر نهان بود

تنها نه من از واقعه عشق خرابم