نقشی که پس پرده تقدیر نهان بود

شیرین دهنا! این همه شیرین نتوان بود

شیری که تو خوردی مگر از ریشه جان بود؟

این حسن چه حسن ست که از پرده عیان ساخت؟

تنها نه من از واقعه عشق خرابم

مجنون هم از این واقعه رسوای جهان بود

امروز نشد نام و نشان دل من گم