مگذار بلاهای چنین را به سر خود

کاکل ز چه بگذاشته ای تا کمر خود؟

رفتار تو را گر ملک از عرش ببیند

آید به زمین فرش کند بال و پر خود

چشم تو نهان یک نظر از لطف بینداخت