گر به سرمنزل لیلی گذری، جلوه کنان

دل مگر سنگ بود کز غم من خون نشود

این که با ما ستمت کم نشود باکی نیست

کوشش ما همه این ست که افزون نشود

نیست ممکن که تو را بیند و مجنون نشود

بس که در ناله ام از گردش گردون همه شب

هیچ شب نیست دو صد ناله به گردون نشود