بس که در ناله ام از گردش گردون همه شب

کوشش ما همه این ست که افزون نشود

گر به سرمنزل لیلی گذری، جلوه کنان

نیست ممکن که تو را بیند و مجنون نشود

هیچ شب نیست دو صد ناله به گردون نشود

واعظا ترک هلالی کن و افسانه مخوان

کشته عشق بتان زنده به افسون نشود