گر طبیب این درد بیند ترک درمان می دهد

دل مگر پابسته زلف تو شد کز حال او

باد می آید خبرهای پریشان می دهد؟

نیست درد عشق خوبان را به درمان احتیاج

موجب این گریه های تلخ می دانی که چیست؟

عشوه شیرین که آن لب های خندان می دهد

ای اجل سوی هلالی بهر جان بردن میا