خوی او تندست با من، گو: رقیب سنگ دل

می نهم سر بر زمین تا پا به روی من نهد

آن که هر سو کشته ای سر می نهد بر پای او

کشته آنم که روزی پا به سوی من نهد

تا برآرد تیغ و پیش تندخوی من نهد

دفع سودای سر زلف تو نتواند حکیم

گر دو صد زنجیر بر هر تار موی من نهد